Standaard NACA 4-cijferige formule, ongewijzigd sinds NASA TR-460 (1933). Een 4-cijferige code zoals `2412` codeert:
- digit 1 = maximale cambreur, als percentage van de koorde (hier: 2%)
- digit 2 = positie van maximale cambreur, in tienden van koorde (hier: 4 → 40%)
- cijfers 3–4 = maximale dikte, als percentage van de koorde (hier: 12%)
Dikteverdeling: `yt(x) = 5·t·(0.2969·√x – 0.1260·x – 0.3516·x² + 0.2843·x³ – 0.1015·x⁴)`
Camberlijn: stukgewijs kwadratisch, overschakelen bij x = p (camberpositie).
Boven- + onderoppervlakken = koorde ± (dikte geroteerd naar koordetangent).
De generator neemt 128 punten langs het koord, bouwt een gesloten contour, normaliseert deze naar jouw koordlengte en geeft deze vervolgens als het L-profiel door aan de morph-engine (en ook het R-profiel, als je niet om een morph hebt gevraagd).
Referenties: NACA-rapport 460 (Jacobs et al., 1933), of een modern RC-vliegtuig-handboek.
- digit 1 = maximale cambreur, als percentage van de koorde (hier: 2%)
- digit 2 = positie van maximale cambreur, in tienden van koorde (hier: 4 → 40%)
- cijfers 3–4 = maximale dikte, als percentage van de koorde (hier: 12%)
Dikteverdeling: `yt(x) = 5·t·(0.2969·√x – 0.1260·x – 0.3516·x² + 0.2843·x³ – 0.1015·x⁴)`
Camberlijn: stukgewijs kwadratisch, overschakelen bij x = p (camberpositie).
Boven- + onderoppervlakken = koorde ± (dikte geroteerd naar koordetangent).
De generator neemt 128 punten langs het koord, bouwt een gesloten contour, normaliseert deze naar jouw koordlengte en geeft deze vervolgens als het L-profiel door aan de morph-engine (en ook het R-profiel, als je niet om een morph hebt gevraagd).
Referenties: NACA-rapport 460 (Jacobs et al., 1933), of een modern RC-vliegtuig-handboek.